Naar inhoud springen Naar voettekst springen

Werk van de maand - GILBERT & GEORGE

Juni 2025

BA.AMC.23e.1981.21385-01- Détail
BA.AMC.23e.1981.21385-01- Détail

GILBERT & GEORGE (Gilbert Proesch en Georges Passmore dits)
San Martino (IT), 1943 en Plymouth (GB), 1942.


Slechte gedachten/N°3
1975
Foto's

Gilbert en George kunnen worden beschouwd als vertegenwoordigers van de gedragskunst die zijn wortels heeft in het werk van Marcel Duchamp en waaruit Body art* en Fluxus* voortkomen.

Hun slogan “kunst voor iedereen” is vergelijkbaar met Fluxus' “alles is kunst”.

Hun doel was om de grenzen tussen kunst en leven op te heffen, om de inhoud van de mensheid op een universele manier weer te geven door zichzelf in hun directe omgeving te plaatsen.  

De kleinste gebaren in hun leven werden voorwendsels voor creatie. Ze recupereren het alledaagse, zelfs het banale, en brengen gewoontes en houdingen uit hun privéleven over naar het domein van de kunst, waarbij hun lichamen het plastische materiaal worden van “levende sculpturen”.

Het was in 1967, op de St Martin's School of Art in Londen, dat de jonge Engelsman George de Italiaanse Gilbert ontmoette. Beiden hadden een bescheiden achtergrond en waren homoseksueel, maar ze voelden zich anders.

In 1968 verhuisden ze naar de arbeiderswijk East End, waar ze binnen hun beperkte middelen een flat op de begane grond huurden en hun eerste werk presenteerden, dat ze “Living Sculpture” noemden. Ze bleven verenigd, op het podium en daarbuiten, in hun kunst en in hun leven. Ze gaven talloze optredens, waaronder de beroemde “Zingende sculptuur” in 1970, waarbij ze altijd hun lichaam als belangrijkste beeldhouwmateriaal gebruikten. Nadat ze publieke figuren waren geworden, bouwden ze een uiterlijk op van goed geklede, ietwat ouderwetse bankbedienden, altijd onbewogen, hun uiterlijk in contrast met hun toenmalige armoedige leven, waarin ze schouder aan schouder stonden met zwervers en dronkaards.

Vanaf 1974 begonnen ze fotografie te gebruiken, waarbij ze het kleurengamma terugbrachten tot zwart, wit en rood in fotomontages die in rechthoekige rasters waren georganiseerd en vaak kruizen vormden die deden denken aan gebrandschilderde ramen van kathedralen. In die tijd kochten ze het huis waarvan ze eerder de begane grond hadden gehuurd. Het huis was in verval en de renovatie zou veel tijd in beslag nemen. Op dat moment toonden hun foto's lege kamers waarin ze zichzelf alleen en melancholiek afbeeldden.

Bad Thought/n°3 maakt deel uit van een serie fotomontages, waarvan nummer 7 is opgenomen in de collectie van Pinault, gemaakt tijdens deze donkere periode in hun leven, toen ze vooral toegaven aan alcoholisme. De titel betekent “Slechte gedachten”, en dat is precies wat ze in 1975 meemaakten. Een set van 9 zilveren foto's, waarvan 4 handgekleurd, die de houten vloeren en lambriseringen van lege kamers laten zien. In vier ervan verschijnen de twee kunstenaars ten voeten uit, stijf en onbeweeglijk, poserend met hun gezicht naar de muur, ondersteboven of ondersteboven, sigaret en glas in de hand, geënsceneerd met humor en spot. De rode kleur van de vier hoekpanelen voegt een dramatisch effect toe en benadrukt het kruis, een organisatie die hen dierbaar zal zijn, gevormd door de vier panelen waar de kunstenaars aanwezig zijn. Op het middenpaneel - als een reclameposter - staan de titel, de ondertitel “Sculpture Summer”, hun slogan “Kunst voor iedereen”, hun handtekeningen, adres en telefoonnummer.

Vanaf 1977 stopten ze met hun sociale leven en concentreerden ze zich op hun werk thuis, waar ze hun atelier hadden ingericht.

Françoise Safin
Ereconservator / Musée des Beaux-Arts de Liège

  • Lichaamskunst

Deze kunstenaars zetten hun ego en eenzaamheid af tegen de werkelijkheid en gebruiken hun eigen lichaam als artistiek productiemiddel. Ze maken er werken van en laten ze veranderen of aanpassen.

  • Fluxus

Fluxus is een collectieve, internationale en interdisciplinaire beweging die alle technische middelen gebruikt om kunst en leven te combineren. Voor deze kunstenaars ging het erom hun aanwezigheid, hun energie, te manifesteren in de context van de werkelijkheid om zo “totaalkunst” te bereiken.